ಹಕ್ಕಿ

ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿ

ಪುಟಾಣಿ ಹಕ್ಕಿ

ಚಿಕ್ಕ ಕಣ್ಣಿನ ಹಕ್ಕಿ

ಸಣ್ಣ ಕೊಕ್ಕಿನ ಹಕ್ಕಿ

ಕಾಳು ತಿನ್ನುವ ಹಕ್ಕಿ

ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ಹಕ್ಕಿ

ಮೇಲೆ ಹಾರೋ ಹಕ್ಕಿ

ಗೂಡು ಸೇರೋ ಹಕ್ಕಿ

ನೆಲದ ಕರೆ ..

ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗುವಿರಿ ನಿಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳೆ

ನಾಲ್ಕು ಹನಿಯ ಚೆಲ್ಲಿ

ದಿನದಿನವು ಕಾದು ಬಾಯಾರಿ ಬೆಂದೆ

ಬೆಂಗದಿರ ತಾಪದಲ್ಲಿ

ನನ್ನೆದೆಯ ಹಸಿರ ಉಸಿರು ಕುಗ್ಗಿದರು

ಬರಲಿಲ್ಲ ನಿಮಗೆ ಕರುಣ

ನನ್ನ ಹೃದಯದಲಿ ನೋವು ಮಿಡಿಯುತಿದೆ

ನಾನು ನಿಮಗೆ ಶರಣ

ಬಡವಾದ ನನ್ನ ಒಡಲುರಿಯ ಬೇಗೆ

ನಿಮಗರಿವು ಆಗಲಹುದೆ?

ನೀಲ ಗಗನದಲಿ ತೇಲಿ ಹೋಗುತಿಹ

ನಿಮ್ಮನೆಳೆಯಬಹುದೆ ?

ಬಾಯುಂಟು ನನಗೆ ಕೂಗ ಬಲ್ಲೆ ನಾ

ನಿಮ್ಮೆದೆಯ ಪ್ರೇಮವನ್ನು

ನೀವು ಕರುಣಿಸಲು ನನ್ನ ಹಸಿರೆದೆಯು

ಉಸಿರುವುದು ತೋಷವನ್ನು

ಓ ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ ಓ ಬನ್ನಿ ಬನ್ನಿ

ನನ್ನೆದೆಗೆ ತಂಪ ತನ್ನಿ

ನೊಂದ ಜೀವರಿಗೆ ತಂಪನೀಯುವುದೇ

ಪರಮ ಪೂಜೆಯೆನ್ನಿ

(ಕವಿ : ಜಿ. ಎಸ್ . ಶಿವರುದ್ರಪ್ಪ )

***

ಊಟದ ಆಟ

ಒಂದು ಎರಡು ಬಾಳೆಲೆ ಹರಡು

ಮೂರು ನಾಲ್ಕು ಅನ್ನ ಹಾಕು

ಐದು ಆರು ಬೇಳೆ ಸಾರು

ಏಳು ಎಂಟು ಪಲ್ಯಕೆ ದಂಟು

ಒಂಭತ್ತು ಹತ್ತು ಎಲೆ ಮುದುರೆತ್ತು

ಒಂದರಿಂದ ಹತ್ತು ಹೀಗಿತ್ತು

ಊಟದ ಆಟವು ಮುಗಿದಿತ್ತು .

(ಕವಿ : ಜಿ.ಪಿ. ರಾಜರತ್ನಂ )

***

ಜಾನಪದ ಗೀತೆ

ಮುಂಗೋಳಿ ಕೂಗ್ಯಾವು ಮೂಡು ಕೆಂಪೇರ್ಯಾವು
ಸ್ವಾಮೀ ನನ್ನಯ್ಯ ರಥವೇರಿ
ಬರುವಾಗ ನಾವೆದ್ದು ಕೈಯ್ಯ ಮುಗುದೇವು

ಮಕ್ಕಳಾಟವು ಚಂದ ಮತ್ತೆ ಯೌವನ ಚಂದ
ಮುಪ್ಪಿನಲಿ ಚಂದ ನರೆಗಡ್ಡ
ಜಗದೊಳಗೆ ಎತ್ತ ನೋಡಿದರೂ ನಗು ಚಂದ

ಹಾಲ್ಬೇಡಿ ಅತ್ತಾನ ಕೊಲ್ಬೇಡಿ ಕುಣುದಾನ
ಮೊಸರ್ಬೇಡಿ ಕೆಸರಾ ತುಳುದಾನ
ಕಂದನ ಕುಸುರಾದ ಗೆಜ್ಜೆ ಕೆಸರಾಯ್ತು

ಕಪ್ಪೆಂದು ಜನರನ್ನು ಎತ್ಯಾಡದಿರು ಕಂಡ್ಯ
ಕಪ್ಪಾದ ಹಸುವು ಕರೆದಾರೆ
ಆ ಹಾಲು ಒಪ್ಪೀತು ಶಿವನ ಪೂಜೆಗೆ

ಎಲ್ಲಾದರು ಇರಲವ್ವ ಹುಲ್ಲಾಗಿ ಬೆಳೆಯಾಲಿ

ನೆಲ್ಲಿ ಬುಡ್ಯಾಗಿ ಚಿಗಿಯಾಲಿ

ನನ ಕಂದ ಜಯವನ್ತನಾಗಿ ಮೆರೆಯಾಲಿ

****

ಅನಿಕೇತನ

ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ,
ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!
ರೂಪರೂಪಗಳನು ದಾಟಿ,
ನಾಮಕೋಟಿಗಳನು ಮೀಟಿ,
ಎದೆಯ ಬಿರಿಯೆ ಭಾವದೀಟಿ,
ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ,ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!

ನೂರು ಮತದ ಹೊಟ್ಟ ತೂರಿ,
ಎಲ್ಲ ತತ್ತ್ವದೆಲ್ಲೆ ಮೀರಿ,
ನಿರ್ದಿಗ೦ತವಾಗಿ ಏರಿ,
ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ,ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!

ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಿಲ್ಲದಿರು;
ಮನೆಯನೆ೦ದೂ ಕಟ್ಟದಿರು;
ಕೊನೆಯನೆ೦ದೂ ಮುಟ್ಟದಿರು;
ಓ ಅನ೦ತವಾಗಿರು!
ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ,ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!

ಅನ೦ತ ತಾನ್ ಅನಂತವಾಗಿ
ಆಗುತಿಹನೆ ನಿತ್ಯಯೋಗಿ;
ಅನ೦ತ ನೀ ಅನ೦ತವಾಗು;
ಆಗು, ಆಗು, ಆಗು, ಆಗು,
ಓ ನನ್ನ ಚೇತನ,ಆಗು ನೀ ಅನಿಕೇತನ!

(ಕವಿ : ಕುವೆಂಪು )

****

ಮಂಗಗಳ ಉಪವಾಸ

ಬಾಳೆಯ ತೋಟದ ಪಕ್ಕದ ಕಾಡೊಳು

ವಾಸಿಸುತಿದ್ದವು ಮಂಗಗಳು

ಮಂಗಗಳೆಲ್ಲವು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುತ

ಒಂದುಪವಾಸವ ಮಾಡಿದವು .

ಏನೂ ತಿನ್ನದೆ ಮಟ ಮಟ ನೋಡುತ

ಇದ್ದವು ಮರದಲಿ ಕುಳಿತಲ್ಲೇ

"ನಾಳೆಗೆ ತಿಂಡಿಯ ಈಗಲೇ ಹುಡುಕುವ

ಬನ್ನಿರಿ " ಎಂದಿತು ಕಪಿಯೊಂದು

"ಹೌದೌದಣ್ಣಾ" ಎಂದೆನ್ನುತ ಎಲ್ಲವು

ಬಾಳೆಯ ತೋಟಕೆ ಹಾರಿದವು

ತೋಟದಿ ಬಾಳೆಯ ಹಣ್ಣನು ನೋಡಲು

ಆಶೆಯು ಹೆಚ್ಚಿತು ನೀರೂರಿ

"ಸುಲಿದೇ ಇಡುವ ಆಗದೆ " ಎಂದಿತು

ಆಶೆಯ ಮರಿಕಪಿಯೊಂದಾಗ

"ಹೌದೌದೆನ್ನುತ" ಹಣ್ಣನು ಸುಲಿದವು

ಕೈಯೊಳೆ ಹಿಡಿದು ಕುಳಿತಿರಲು

"ಕೈಯ್ಯಲ್ಲೇತಕೆ ಬಾಯೊಳಗಿಟ್ಟರೆ

ಆಗದೆ ? " ಎಂದಿತು ಇನ್ನೊಂದು

ಹಣ್ಣನು ಬಾಯಲಿ ಇಟ್ಟವು

"ಜಗಿದೇ ಇಡುವೆವು " ಎಂದಿತು

ಕಪಿ ಮತ್ತೊಂದು

ಜಗಿದೂ ಜಗಿದೂ ನುಂಗಿದವೆಲ್ಲವು

ಆಗಲೇ ಮುಗಿಯಿತು ಉಪವಾಸ .

(ಕವಿ : ಮಚ್ಚಿಮಲೆ ಶಂಕರನಾರಾಯಣ ರಾವ್ )

****

ವನಸುಮ ...

ವನಸುಮದೊಲೆನ್ನ ಜೀವನವು
ವಿಕಸಿಸುವಂತೆ ಮನವನನುಗೊಳಿಸು
ಗುರುವೇ ಹೇ ದೇವ
ಜನಕೆ ಸಂತಸನೀವ ಘನನು
ನಾನೆಂದೆಂಬ ಎಣಿಕೆ ತೋರದೆ
ಜಗದ ಪೊಗಳಿಕೆಗೆ ಬಾಯ್ಬಿಡದೆ
ಕಾನನದಿ ಮಲ್ಲಿಗೆಯು ಮೌನದಿ೦
ಬಿರಿದು ನಿಜಸೌರಭವನು ಸೂಸಿ
ತಾನೆಲೆಯ ಪಿಂತಿರ್ದು ದೀನತೆಯ ತೋರಿ
ಅಭಿಮಾನವನು ತೊರೆದು ಕೃತಕೃತ್ಯತೆಯನು ಪಡೆವಂತೆ
ಉಪಕಾರಿ ತಾನು ಎನ್ನುಪಕೃತಿಯು ಜಗಕೆಂಬ
ವಿಪರೀತ ಮತಿಯನುಳಿದು ವಿಪುಲಾಶ್ರಯವನೀವ
ಸುಫಲ ಸುಮಭರಿತ ಪಾದಪದಂತೆ
ನೈಜಮಾದೊಳ್ಪಿನಿ0 ಬಾಳ್ವವೊಲು

(ಕವಿ: ಡಿ.ವಿ.ಜಿ .)
***